3 Nisan 2012 Salı

Nereye gidiyoruz..


Benim bir kızım var. Geleceğinin nasıl olacağını bilemediğim. Onun yolunu aydınlık tutmaya çalışırken , bunun için mücadele ederken ,güzel bir gelecek sunmaya çalışırken yolunu karartan zihniyetlerle nasıl baş edileceğini bilmiyorum.Nasıl bir dünyaya hazırlıyorum diye düşünürken devletin aldığı kararların aslında çocuğumun hayatına müdahil olamadığımın göstergesi.


Okula başladığını , formayla onu görmeyi hayal ederken , bunun için de daha zaman var diye düşünürken her dakika değişen eğitim sistemi beni kaygılandırıyor.


Nasıl bir sistemdir ki bu nasıl bir ülke?


Eğitim sisteminin belirsiz olduğu,adalet sisteminin çöktüğü,  Sağlık sektöründeki problemler...her an bizlerden alınan vergiler,bir kılıfa sokularak gündem değiştirmeye yönelik yapılan zamlar...


Köşe yazılarında, çıkarılan kitaplarda, muhalefetin dilinde olan şiyayet ve olanı eleştirme dışında neler yapılıyor diye bakıldığında koca bir hiç çıkıyor karşımıza. Biz olanı ya da çıkacak yasayı şikayet edip eleştirirken, çözüm üretemediğimiz apaçık ortada. Çözüm üretenlerin de sesinin kısıldığını da görmedik değil. Ülkenin yarısından fazlasının seçtiği parti  söz konusu olunca her hakkı kendinde gören , istediği gibi yasa çıkartıp kabul gören Atatürkçü düşünceyi engelleyerek gelecek nesillerin bu önemden mahrum etmeye çalışan bir oluşumla kim nasıl mücadele edecek?


Bu gidişi değiştirecek 3 kişi var hayatımızda bilinçli anne, bilinçli bir baba ve bu değerleri kendinde bulunduran öğretmenlerimiz.


Gelecek nesilleri yetiştirirken ilk görev anne ve babaların, sonra bu eğitimi pekiştirecek, destekleyecek ve gören ,bilen ,  her şeyden haberdar olan bir nesil yetiştirecek olan öğretmenlerimiz.


Bizler doğruyu bildikçe çocuklarımız da bu doğruyla yaşayacak ve söyleyecek sözleri olacak.



Hiç yorum yok:

TOPRAK KOKUSU

Büyük şehirlerin insanı değilim ben.Bunu her gün düşünüp kafamı duvarlara vurduğumda bir kere daha anlıyorum. Her gece başka yerlerin hayali...