14 Eylül 2010 Salı

.....................

Abimle birlikte küçükken her fındık zamanı dedemin köyüne giderdik.Dedem bizi fındık toplayacak sanırdı. Nerdee! Bizim tek düşündüğümüz oyundu.İki katlı o tahta evde geçen günlerim çocukluğumdan en güzel kesitler olarak kaldı. Bu evde abimle en büyük oyunumuz kibrit kutularındaki resimleri yırtıp pişti oynamak,küçük kağıtlardan gemi yapıp derede yarış yapmak, ve tahta evin kalan kerpiçlerine saklanan kertenkeleleri taşla vurmak. Dedem çok kızardı eve taş atmamıza . Oysaki bütün kerpiçler dökülmüş, kala kala tahtası kalmıştı evin...Ve belkide en güzel şey annenemim kuzinede yaptığı patetes kızartması...Yemeye doyamazdık ..O günden sonra aynı tadı hiç biryerde alamadım.

Arada öylesine başak yapmaya giderdik teyzemle .Böceklerden korkan ben sıcakta baştan aşağı kapanırdım. Böcekler ısırmasın diye. Sonra bir bahane bulur, kaçardık eve...

Fındıklar toplandıktan sonra harman vakti gelirdi,evin aşağısındaki kocaman yeşil alana serilirdi fındıklar kurusun diye. Bizde abimle ırmağın başından ayrılmazdık. Köprü yapardık gemilerimiz için; bir baştan bir başa yüzdürürdük...Ve elma ağaçları ...ağaçtan toplar , şöylesine siler,yemeğe doyum olmazdı..Ağacın dallarını çok salladığımız için dedemin azarını işitirdik yine...Ve akşamları çadırda kalırdık biraz korkutucu da olsa.Çekirge sesleri, yaprakların ve dalların çıtırtılarıyla, anneneme sokulurdum.Arkamızda mezarlık olduğundan korku filmi çekerdim kafamda anında!!

En son köye gittiğimde 3 yıl önce; tepedeki ev dağılmıştı, kimsesiz kalmış,yeni yapılan modern(!)evin hiç tadı yok...Irmak kurumuş az kalan suyu hala daha buradayım derken..Elma ağaçlarını göremedim...Mezarlık ise hiç ürkütmedi beni ...tel kapısından içeri girdim...dedemi selamladım. kızımı gösterdim ona....Görmüş müdür acaba...

1 Eylül 2010 Çarşamba

Hastalıklarrrr

Kötü haftaya devam ediyoruz..Dün sabah 8 den akşam 5 ekadar hastanedeydim. Ne olduğunu bilmediğim bir ağrı.Kendimi zor attım acile. Sonra serum iğne falan...Ya bu serum ne güzel bir şey insanı acayip rahatlatıyor ve sonra çok tatlı bir uyku.:)Neyse bir sürü test yaptılar fazla bir sonuç çıkmadı. Yumurtalığımda kist varmış. Dedavi olacakmışım.Pehhh...
Anladığım kadarıyla vucut şöyle diyor artk ' kendine gel sen 30 u geçtin, kendine dikkat et alarm veriyorum'...Eve geldiğimde akşama doğru sude kolumdaki banta dikkat etti. - Koluna su mu verdiler(serum), çok mu hasta oldun.
Dün çok iyi anlaştık hiç beni üzmedi.:)

TOPRAK KOKUSU

Büyük şehirlerin insanı değilim ben.Bunu her gün düşünüp kafamı duvarlara vurduğumda bir kere daha anlıyorum. Her gece başka yerlerin hayali...