ben gibi karmakarisik

ben gibi karmakarisik

2 Temmuz 2010 Cuma

BENDEN

Küçükken babam akşam geldiğinde yarın için bizi denize götüreceğini söylerdi.Okadar mutlu olurdum ki heyecandan uyuyamazdım.Sabah olduğunda uyanır uyanmaz camdan dışarı bakardım güneş var mı diye.Sonra sabah erkenden işe giden babamı beklerdim gelecek bizi denize götürecek,muhakkak gelecek derdim.Başımı camdan alamazdım güneş hala yerinde mi ? Arada bir bulutlar kapatırdı güneşi, hava kötüleşecek diye çok korkar ve hava hep güzel olsun diye dua ederdim.Bir yandan da babamı beklemeye devam eder, yolun başından gelen arabalara bakar, babam zannederdim.
Babam bir türlü gelmezdi ;sonra telefon açar işi çıktığını gelemeyeceğini söylediğinde kendimi odaya kapatır çok ağlardım...Elinden oyuncağı alınmış çocuk gibi dudaklarımı büzerek,içlenerek ağlardım...

2 yorum:

lupinin annesi dedi ki...

manyaksııın

Sude...Bir küçük Balık... dedi ki...

evet. aynen öyleyim galiba bu aralar