27 Nisan 2010 Salı

Yine mi...

Pazar günleri evde olmama alışkın olan Sude yi bu sefer kötü bir süpriz bekliyordu . Pazar günkü Fuar için sabah 9:30 gibi hazırlanmaya başladım. Sude beni görünce
-Nereye didiyorsun...
-İşe gidiyorum aşkım
-Ditmeee...
-Ama işe gidince bana para verecekler bende sana kitap alacağım tamam mı..
Sude sessiz kalır...
Sonra yatağının üzerine oturup boynunu büküp..
-Ama ben çok üzüldüm biliyor musun
O an yok olmayı istedim yaaa.Hani insan kendinden nefret eder ya aynen öyle işte...
Nedesem ne söylesem boş artık.Aşağıya indim ve bana camdan bakıyordu.tabi ağlayarak. Önceden bu şekilde olmuyordu ama onun da canına tak etti anlaşılan.
6 da eve geldiğimde bütün dünyalar onun oldu.
-Geldin mi sen.....(inanamadı galiba)
Bıktım artıkkk......

Hiç yorum yok:

TOPRAK KOKUSU

Büyük şehirlerin insanı değilim ben.Bunu her gün düşünüp kafamı duvarlara vurduğumda bir kere daha anlıyorum. Her gece başka yerlerin hayali...