10 Mayıs 2008 Cumartesi





İki yaramaz aralarında 14 ay olmasına ragmen öyle iyi analaşıyorlar ki ben bile hayretler içindeyim. Umutu gördüğünde sude mutluluktan uçuyo,şımarıyo,uyku kaçıyo...Umarım hep böyle olurlar.Biri fedai biri cadı yandık biz...

6 Mayıs 2008 Salı





Zaman öyle çabuk geçiyor ki...Daha dün gibi'Ah bir doğsa da kucağıma alsam diyodum' şimdi büyüdü de beni anlamaya bile başladı. Şimdilik iki oyun arkadaşıyız. Öyle tatlı ki ve beni bazen öyle şaşırtıyor ki her geçen gün bir şeyler değişiyor ve bana birşeyler öğretiyor. Kıpır kıpır. çok hareketli ve ben ona daha şimdiden yetişemiyorum. uslu ve sakin bir kız olması ümitlerimi de kaybettim artık:)arada bir kavga etsek de iyi anlaşan anne kız olacağımızı umut ediyorum. o benim her şeyim. Tek varlığım.Boncuğum benimmm...





Ünyede her gün yürüyüşe çıktık kızımla giderken güle oynaya gelirken ise hep aynı manzara.Uyku,uyku,uyku....









Çok kavga ediyoruz ne olacak bizim halimiz?Başka çocuklara yaramaz derken bizimki hepsinden beter çıktı. Dün kuzeni umut elinden oyuncağını aldı diye öyle bir çığlık kopardı ki ;bir şey oldu sandım. Yanına gittim şöyle bir baktım yaramazlığının farkında olarak yüzünü sakladı ve başını eydi.Gülmemek için kendimi zor tuttum. Tabi sonra dayanamadım ikimizde gülüştük. İki gün önce de umutun bisikletine bindi.Hayret ettik. Bisikleti kullanıyo sanki .Ayakları pedala yetişmesede yürüyerek yürüteç kullanır gibi kullandı. Bi de yön de veriyo eşşek. çeviriyo dönderiyo bide hızlı ki sormayın tut tutabilirsen...

TOPRAK KOKUSU

Büyük şehirlerin insanı değilim ben.Bunu her gün düşünüp kafamı duvarlara vurduğumda bir kere daha anlıyorum. Her gece başka yerlerin hayali...