31 Mart 2008 Pazartesi






Benim kızım bugün bir ilki başardı. Artık tutanarak kendi başımıza ayağa kalkabiliyoruz. Sabah uyandığımda bana bakan biri.Okadar güzel bakıyoduki...gülümsedi ve sonrada sanki bana bak der gibiydi ve kenarlara tutundu.Ve kalktı. Buda yetmezmiş gibi oynamaya başladı.Çabuk yürüyecek galiba. Evde kırılmadık şey kalmaz artık. Tam cadı,tam bir şımarık...

Hiç yorum yok:

TOPRAK KOKUSU

Büyük şehirlerin insanı değilim ben.Bunu her gün düşünüp kafamı duvarlara vurduğumda bir kere daha anlıyorum. Her gece başka yerlerin hayali...